بیابان‌های عجیب‌ جهان , چاه جهنم تا قصرهای افسانه‌ای

بیابان‌ها اغلب به‌ عنوان سرزمین‌هایی وسیع، خالی و بی‌‌رحم تصور می‌شوند؛ چشم‌اندازهایی که ممکن است صدها کیلومتر در آن‌ها، هیچ نشانه‌ای از حیات دیده نشود؛ اما حتی در دور افتاده‌ترین و نامساعدترین نقاط جهان نیز مکان‌هایی شگفت‌انگیز و الهام‌بخشی پنهان شده‌اند.

به گزارش کجارو، از سازه‌های طبیعی شبیه مجسمه‌های شنی و چشمه‌های مخفی گرفته تا هتل‌های لوکس و اقامتگاه‌های خاص و مشهور، این‌ مقاله به برخی از عجیب‌ترین جاذبه‌هایی می‌پردازد که در دل بیابان‌های غیرقابل‌‌سکونت جهان قرار دارند.

«چاه برهوت»، فروچاله عظیمی در بیابان‌های دورافتاده شرق یمن است که جایگاه ویژه‌ای در باورهای محلی دارد. این مکان که با نام‌هایی چون «چاه جهنم» یا «گودال دوزخ» نیز شناخته می‌شود، محور افسانه‌های بسیاری است؛ از جمله روایتی که آن را زندان شیاطین می‌داند.

تخمین زده می‌شود که دهانه این چاه، حدود ۳۰ متر قطر و ۲۵۰ متر عمق دارد. تاکنون هیچ‌کس به کف آن نرسیده است؛ اما یک گروه زمین‌شناسی محلی توانست تا عمق حدود ۵۲ متری پایین برود. اعضای این گروه بوی بسیار نامطبوع، کمبود اکسیژن و نبود جریان هوا را گزارش داده‌اند.

میلیون‌ها لکه دایره‌ای‌ شکل که سطح بیابان نامیبیا را پوشانده‌اند، سال‌ها است که ذهن پژوهشگران و مردم را درگیر کرده‌اند و این فرضیه را مطرح می‌کنند که آیا این اشکال کار خدایان‌، موجودات فضایی یا حتی موریانه‌ها هستند.

در میان این فرضیه‌ها، نقش موریانه‌ها منطقی‌ترین توضیحی است که دانشمندان ارائه داده‌اند. این پدیده که «دایره‌های پریان» نام دارد، تنها در نامیبیا و بخش‌هایی از استرالیا دیده می‌شود. با این حال، هنوز توضیح رسمی و قطعی برای شکل‌گیری آن‌ها وجود ندارد و تحقیقات همچنان ادامه می‌یابد.

در دل دره‌ای عمیق در منطقه الشرقیه عمان، واحه‌ای پنهان با آب‌های زلال و پوشش گیاهی سرسبز قرار دارد. «وادی شاب» یکی از محبوب‌ترین مقاصد طبیعت‌گردی عمان است و سه حوض طبیعی تماشایی برای شنا دارد که با یک مسیر پیاده‌روی به هم متصل شده‌اند.

یکی از زیباترین بخش‌های این وادی، آبشاری است که درون غاری مخفی شده است. دسترسی به این آبشار تنها با شنا کردن از میان شکافی باریک در صخره‌ها امکان دارد و به همین دلیل، فقط برای شناگران ماهر توصیه می‌شود.

پترا، ارزشمندترین گنجینه اردن و یکی از عجایب جهان است. این شهر بیش از ۲,۰۰۰ سال پیش در دل صخره‌ها تراشیده و به پایتخت امپراتوری تجاری ثروتمند نبطی‌ها تبدیل شد. خزانه، خیابان ستون‌دار، مقبره‌های سلطنتی و تئاتر سنگی از شاخص‌ترین بخش‌های آن هستند.

پس از افول نبطی‌ها، پترا به تصرف رومیان درآمد. کاوش‌های جدید با کمک تصاویر ماهواره‌ای، سکویی عظیمی در نزدیکی خزانه شناسایی کرده‌اند که احتمالا کاربری مذهبی یا عمومی داشته است و نشان می‌دهد، پترا هنوز ناشناخته‌های بسیاری دارد.

«صومعه سنت کاترین»، مهم‌ترین مکان مذهبی شبه‌ جزیره سینا به‌ شمار می‌رود. این صومعه در قرن ششم میلادی بنیان‌گذاری شده است؛ جایی که بنا بر روایت عهد عتیق، حضرت موسی ۱۰ فرمان را دریافت کرد. موقعیت جغرافیایی صومعه در شبه‌ جزیره سینا باعث شد تا در حال حاضر، مقصدی نا امن برای گردشگران باشد. بسیاری از دولت‌ها به شهروندان خود هشدار داده‌اند که به دلیل تهدیدهای تروریستی و حملات مکرر، از سفر به این منطقه خودداری کنند.

«تطاوین» (Tataouine)، شهری بیابانی در جنوب تونس، به‌ خاطر معماری غار مانند خاص بربرهای منطقه شهرت دارد. بازدیدکنندگان معمولا برای دیدن استحکامات تاریخی به این شهر می‌آیند؛ اما دلیل دیگری هم برای محبوبیت آن وجود دارد. این شهر یکی از لوکیشن‌های مجموعه فیلم‌های «جنگ ستارگان» است و به‌ ویژه در قسمت اول آن، نقش پر رنگی دارد. تطاوین در این فیلم‌ها به‌ جای سیاره خیالی «تاتوئین» (Tatooine) استفاده شد، زادگاه «آناکین اسکای‌واکر» (Anakin Skywalker) که بعدها به «دارث ویدر» (Darth Vader) تبدیل می‌شود.

«قلعه اسکاتی» (Scotty’s Castle) در قلب دره مرگ در مرز کالیفرنیا و نوادا، یکی از گرم‌ترین نقاط زمین ساخته شده است و همین موقعیت، آن را شگفت‌انگیز می‌کند. این بنا در دهه ۱۹۲۰ میلادی توسط فرد میلیونری اهل شیکاگو ساخته و به نام دوست وی، «والتر اسکات» (Walter Scott) نام‌گذاری شد. این قلعه در سال ۱۹۷۰ میلادی به مالکیت پارک ملی دره مرگ درآمد؛ اما پس از آسیب جدی در سیلاب سال ۲۰۱۵، تاکنون به روی عموم بسته مانده است.

«سازه ریشات» (Richat Structure) که با نام «چشم صحرای آفریقا» نیز شناخته می‌شود، از نخستین روزهای حضور انسان در فضا، توجه فضانوردان را به خود جلب کرده است. این ساختار دایره‌ای با قطر حدود ۴۸ کیلومتر، از ایستگاه فضایی بین‌المللی، شبیه به سیبل یا پوسته حلزون دیده می‌شود. سال‌ها تصور می‌شد که این پدیده، حاصل برخورد شهاب‌سنگ است؛ اما امروزه زمین‌شناسان معتقدند که ریشات در اصل، گنبدی زمین‌شناختی بوده که در گذر زمان فرسایش یافته و این نقش چشمگیر را بر سطح بیابان بر جای گذاشته است.

«اقامتگاه قصر السراب»، همچون قلعه‌ای افسانه‌ای در دل صحرا و در نزدیکی مرز عربستان سعودی سر برآورده است. نمای بژ رنگ آن با تپه‌های شنی اطراف درهم می‌آمیزد و حس جدایی از جهان بیرون را القا می‌کند. در فضای داخلی، این مجموعه به واحه‌ای سرسبز با نخل‌ها و استخرهای آبی تبدیل می‌شود. قصر السراب در حاشیه «ربع‌ الخالی»، بزرگ‌ترین پهنه پیوسته شن و ماسه جهان قرار دارد و مقصد ایدئالی برای تجربه‌های ماجراجویانه کویری مانند شترسواری، اسب‌سواری، یوگا و فعالیت‌های فضای باز است.

«بیابان آتاکاما» (Atacama) که حدود ۹۷ کیلومتر در امتداد سواحل اقیانوس آرام شیلی کشیده شده و یکی از خشک‌ترین نقاط زمین است، تنها بیابانی به‌ شمار می‌رود که میزان بارش آن حتی از بیابان‌های قطبی نیز کمتر تخمین زده می‌شود. در اوایل دهه ۱۹۸۰ میلادی، یک هنرمند شیلیایی تصمیم گرفت تا در دل این خشکی مطلق، مجسمه عظیم «دست بیابان» را بنا کند؛ دستی غول‌پیکر که از دل شن‌ها بیرون آمده و به نمادی تکان‌دهنده از تنهایی و آسیب‌پذیری انسان و رابطه او با طبیعت بدل شده است.

خواندنی های مرتبط

کویر ریگ جن : رازآمیز و پهناور

لوازم جانبی موبایل که باید زمان سفر در خودرو شخصیتان داشته باشید

اصول کوهنوردی ایمن ؛ صعود بدون پشیمانی!